INSTRUKCJA OBSŁUGI

ZADOMOWIENIE

ŻYWIENIE

Szczenięta w mojej hodowli od 4 tygodnia życia karmione są suchą - profesjonalną karmą PURINĄ PRO PLAN. Według opinii niektórych hodowców szczenię wychodzące z hodowli powinno jeść od 3 do 5 posiłków dziennie. Ja karmę szczenięta (od 8 tygodnia życia) 2 razy dziennie (1 raz w godzinach rannych, a 2 raz w godzinach popołudniowych) do 7 miesięcy, a od 8 miesiąca według mnie w zupełności wystarczy 1 raz dziennie, najlepiej w godzinach rannych.
Pies musi mieć stale dostęp do świeżej i czystej wody.
UWAGA: należy pamiętać aby po posiłku pies przynajmniej 2 godzinny nie biegał, może iść na spacer, bo po zjedzeniu najczęściej się wypróżnia, ale nie wolno biegać.

ZDROWIE I HIGIENA

Nawet jeśli szczenię jest okazem zdrowia, powinniście Państwo udać się z nim do lekarza weterynarii, gdy tylko do Was trafi. Wizyta może być połączona ze szczepieniem i stworzy okazję do odpowiedzi na nurtujące Państwa pytania, na które ja jako Hodowca być może nie znam odpowiedzi. Powinniście również zabierać szczenię do lekarza za każdym razem, kiedy jest osowiałe, nie chce jeść dłużej niż jeden dzień, często wymiotuje lub ma biegunkę.

ODROBACZANIA

Większość szczeniąt zarażonych jest już w momencie urodzenia – no cóż, nikt nie jest doskonały. Aby szczeniak mógł się prawidłowo rozwijać, należy regularnie zwalczać pasożyty. Szczenięta powinny być odrobaczone w wieku 3 tygodni, a następnie raz w miesiącu do ukończenia 4 miesięcy.
Starsze psy odrobaczamy najrzadziej co pół roku. Lekarz weterynarii zaleci Państwu konkretne preparaty przeciw-pasożytnicze.

PCHŁY

Jeżeli zauważycie Państwo pchły, ślady ukąszeń na skórze psa, poradźcie się lekarza weterynarii jaki środek przeciw pchłom będzie najodpowiedniejszy.
Kupując preparat w sklepie dla zwierząt, upewnijcie się, że może być stosowany u szczeniąt. Nawet jeśli nie znajdziecie Państwo pcheł na szczenięciu, zalecam stosowanie środków przeciw-pchelnych w otoczeniu. Legowisko psa powinno być regularnie myte lub prane. Dostępne są preparaty do stosowania na posłaniach, pamiętajcie aby przed zastosowaniem, staranie przeczytać instrukcję.
" Problem" pcheł zaczyna się najczęściej kiedy jest ciepło, a więc w okresie letnim.

OCZY i USZY

W przeciwieństwie do kotów psy nie dbają o swoją higienę. Powinniście Państwo co jakiś czas okolice oczu oczyszczać wacikiem zwilżonym specjalnym środkiem, zaleconym przez lekarza. Uszy można przecierać wewnątrz delikatnie miękką chusteczką.
W przypadku, gdy coś Państwa zaniepokoi należy udać się do prowadzącego psa lekarza weterynarii.

ŁAPY

Jeśli pies liże łapę lub utyka, coś może być nie w porządku. Obejrzyjcie delikatnie całą kończynę pod kątem skaleczeń i sprawdźcie. Czy coś nie utkwiło między poduszkami łapy. Jeśli macie jakieś wątpliwości, odwiedźcie lekarza weterynarii.

PAZURY

Tak samo jak paznokcie u ludzi, pazury u psów stale rosną. Jeżeli w trakcie spacerów pies chodzi po chodnikach, ściera je prawdopodobnie na odpowiednią długość. Jeśli jednak biega głównie po trawie pazury mogą wyrosnąć za długie i trzeba je przyciąć. Lekarz weterynarii może przeprowadzić ten zabieg i nauczyć Państwa jak się to robi.

ZĘBY i DZIĄSŁA

Szczenięta, tak jak dzieci zmieniają zęby mleczne na stałe. Wymiana ta następuje około 7 miesiąca życia. Nie przerażajcie się więc Państwo, gdy was podopieczny zgubi ząb.

KĄPIELE

Kąpanie psa jest wskazane wtedy, gdy jego sierść jest szczególnie brudna, lub w celach leczniczych. Niestety kąpiel pozbawia włosy naturalnej warstwy tłuszczowej, co sprawia, że mnie chroni przed wodą i wilgocią. Zawsze należy używać specjalnych szamponów dla psów, ponieważ te przeznaczone dla ludzi wysuszają skórę psa.

RUCH, ZABAWA I WYCHOWANIE

W najmłodszym wieku szczenię zaspokaja potrzebę ruchu, bawiąc się w domu i na dworze. Dobrze jest pozwolić mu na kontakty z innymi psami, o których wiecie Państwo, że są zdrowe i regularnie szczepione.
Kiedy będziecie Państwo wychodzili ze szczenięciem z domu, zakładajcie mu obroże i smycz, nawet jeśli początkowo nie będzie mu się to podobało. W pierwszych spacerach obowiązuje zasada to pies wychodzi z Wami na spacer, a nie Wy z psem - idziecie tak gdzie on chce.
Będąc okazją do ruchu i ogromną przyjemnością, zabawa odgrywa sporą rolę w układaniu relacji ze szczenięciem. To Państwo powinni decydować, kiedy zabawa się zaczyna i kiedy kończy. Nie pozwólcie psu przejąć kontroli.
Zabawki służą do zabawy razem z psem oraz dostarczają mu rozrywki kiedy jest sam, to pewnego rodzaju gwarancja, że nie ucierpią Wasze kapcie i meble kiedy pies zostanie sam w domu.
Psy są zwierzętami żyjącymi w grupach o ściśle ustalonej hierarchii. Będą właścicielami szczenięcia, musicie Państwo przejąć rolę przewodników. Nawet jeśli trudno w to Państwu uwierzyć, psu będzie to odpowiadało. Aby znaleźć się w ludzkiej społeczności, szczeniak musi wiedzieć co wolno, a czego nie wolno oraz nauczyć się wykonywać pewne polecenia. Kiedy uczymy psa, musimy go nagradzać natychmiast po wykonaniu polecenia. Jeżeli chwilę odczekamy, nie będzie wiedział za co go chwalimy.
Dokładnie ta sama zasada obowiązuje nas wtedy, gdy karcimy psa za niewłaściwe zachowanie. To czego pies nauczy się jako szczenię będzie miało wpływ na jego zachowanie przez całe życie, dlatego wychowanie zaczyna się od pierwszego dnia.
Nigdy nie jest za wcześnie na naukę.
Dwa najważniejsze słowa, które pies musi się nauczyć to jego imię oraz "fe" lub "nie wolno". Szczenię powinno przychodzić za każdym razem, kiedy zawoła się go po imieniu. "Fe" znaczy "przestań natychmiast robić to co robisz”\". Już w wieku 10 tygodni można szczenię nauczyć wykonywania prostych poleceń. Wszyscy domownicy powinni włączyć się w szkolenie pieska i konsekwentnie używać tych samych komend.
Każde dobrze wykonane polecenie musi być nagrodzone, nie należy jednak karać nieposłuszeństwa, ponieważ szczeniak nie będzie wiedział dlaczego został skarcony. Najlepiej posługiwać się prostymi słowami takimi jak: "siad", "do mnie", "równaj" i "zostań".

PSY W SAMOCHODZIE

Większość psów uwielbia jazdę samochodem. Nie wolno jednak zostawiać psa samego w samochodzie na dłuższy czas, szczególnie przy ciepłej pogodzie, ponieważ może się to dla niego źle skończyć. Na wszystkie dalsze wyjazdy samochodem trzeba zabierać butelkę z wodą i miskę na wypadek, gdyby trzeba go było napoić.